SŁOWNIK LITURGICZNY:






-Akolita - ministrant wykonujący czynności w czasie liturgii np. niesie świece. Akolita to także osoba, która przyjeła posługe Akolitatu od ks.biskupa. Do niego należą czynności takie jak: puryfikuje naczynia liturgiczne, rozdaje komunie świętą (szafarz nadzwyczajny).

-Alba - długa, biała szata, sięgająca do kostek z długimi rękawami. Nazwa pochodzi od jej białego koloru.

-Ambona - miejsce głoszenia i czytania Słowa Bożego.

-Ampułki - naczynia na wino i wodę używane w czasie Mszy świętej.

-Asysta liturgiczna - osoby posługujące celebransowi.

-Celebrans - przewodniczący czynnościom liturgicznym na mocy władzy udzielonych święceń.

-Ceremoniarz - osoba sprawująca funkcję liturgiczną, której zadaniem jest koordynacja przebiegu Liturgii, oraz w razie konieczności, przeprowadzanie prób zespołu liturgicznego przed celebrą. Musi być osobą biegle znającą przepisy liturgiczne, zarazem obok wiedzy powinien cechować się kreatywnością, umiejętnością dyskretnego interweniowania w nagłych i wyjątkowych przypadkach. Funkcję tę sprawować może ministrant lub duchowny.

-Chleb ofiarny - ma postać białych hostii wypiekanych z ziarna pszenicy i wody.

-Chrzcielnica - miejsce przechowywania wody chrzcielnej.

-Cingulum - gruby sznur służący do przewiązania alby.

-Dzwonki ołtarzowe - pojawiły się w liturgii w wieku XIII, zwracają uwagę wiernym na zmianę postawy liturgicznej, zwołują lud i wielbią swym dźwiękiem Boga.

-Kadzielnica - czyli trybularz, używana od IV wieku w liturgii, składa się z czaszy i ruchomej kopułki podnoszonej na łańcuszkach.

-Kantor - wykonuje śpiewy podczas liturgii, psalmy, pieśni. Prowadzi wspólny śpiew.

-Kielich mszalny - należy do najgodniejszych naczyń liturgicznych, używany do Mszy świętej w nim spoczywa postać eucharystyczna Krwi Pańskiej.

-Kolor szat liturgicznych:

biały - symbolizuje światło, czystość, radość, świąteczny nastrój. Używany podczas obchodów liturgicznych w okresie radosnym.
czerwony - to znak krwi, walki, męczeństwa a także kolor ognia. Używany w czasie obchodów liturgicznych w czasie liturgicznych męczenników, w czasie Zesłania Ducha Świętego a także w święta Pańskie związane z męką Chrystusa.
zielony - symbol nadziei, odrodzenia, młodości. Używany w niedzielę i dni powszednie w czasie zwykłym.
fioletowy - znak żałoby i pokuty, stosowany pierwotnie w miejsce koloru czarnego. Używany w czasie Adwentu i Wielkiego Postu.

-Komża - jest skróconą albą o szerokich rękawach, powinna oznaczać czystość duszy.

-Korporał - lniany lub płócienny, rozkłada się go na ołtarzu przykrytym białym obrusem.

-Krzyż ołtarzowy czyli procesyjny - niesiony na początku procesji w drodze do Ołtarza i stawiany w jego pobliżu.

-Kustodia - jest to mała puszka, w niej przechowuje się Najświętszą Hostię przeznaczoną do monstrancji.

-Lekcjonarz - księga zawierająca czytania biblijne na poszczególne dni roku.

-Lektor - w zgromadzeniu liturgicznym czyta Słowo Boże i inne teksty w czasie liturgii i nabożeństw.

-Łódka - naczynia należące do kadzielnicy, zawierające ziarenka kadzidła.

-Ministrant - (od łacińskiego ministro, -are; -avi; -atum - służyć, posługiwać, pomagać) w Kościele Katolickim: osoba posługująca wspólnocie przy celebracji mszy oraz przy sprawowaniu pozostałych sakramentów i innych czynności obrzędowych (pogrzeby, nabożeństwa itp.). Ministranci nie przyjmują święceń, są osobami świeckimi, jednak po okresie próbnym są uroczyście przyjmowani do grona Służby Liturgicznej poprzez błogosławieństwo do tej posługi.

-Monstrancja - naczynie liturgiczne służące do wystawiania Najświętszego Sakramentu w celu adorowania Go i noszenia w procesji.

-Mszał rzymski - księga dla celebransa, zawierająca modlitwy mszalne na wszystkie dni roku liturgicznego.

-Ołtarz - miejsce szczególnej czci, miejsce składania Najświętszej Ofiary czyli Mszy świętej.

-Ornat - wierzchnia szata celebransa.

-Palka - niewielki kawałek płótna lnianego, usztywniony, służy do nakrywania kielicha mszalnego.

-Paschał - gruba świeca z wyrytym krzyżem i pięcioma czerwonymi granami. Oznaczająca Chrystusa Zmartwychwstałego.

-Patena - pokryty szlachetnym metalem "talerzyk", służy do składania na niej hostii.

-Postawy liturgiczne:

stojąca - jest postawą szacunku wobec Boga - Najwyższego Pana
klęcząca - postawa adoracji i pokory wobec Boga
siedząca - postawa słuchania
leżenie krzyżem - jest znakiem najgłębszej czci, adoracji i pokuty

-Puryfikaterz - ręczniczek, którym wyciera się kielich po oczyszczeniu go.

-Puszka - naczynie liturgiczne służące do przechowywania Komunii świętej.

-Sedilia - siedzenie dla celebransa i tych, którzy mu usługują. Znajdują się w pobliżu Ołtarza.

-Strój ministranta - kołnierzyk (pelerynka), komeżka i sutanka.

-Tabernakulum - łacińskie określenie miejsca przechowywania Najświętszego Sakramentu.

-Welon - okrycie wierzchnie celebransa w czasie uroczystego błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem.

-Złożenie rąk - przy modlitwie oznacza wzniesienie duszy do Boga i oddanie Mu się z wiarą.